دفتر شعر
۳۲۳۰ شعر در این دفتر
اشکم دهل شدهست از این جام دم به دممی زن دهل به شکر دلا لم و لم و لم
از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیماز رشک و غیرت است که در چادری شدیم
برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریمبزم شهنشهست نه ما باده می خریم
چیزی مگو که گنج نهانی خریدهامجان دادهام ولیک جهانی خریدهام
ای گوش من گرفته توی چشم روشنمباغم چه می بری چو توی باغ و گلشنم
ما قحطیان تشنه و بسیارخوارهایمبیچاره نیستیم که درمان و چارهایم
با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز باده و خمار فارغیم
بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیمحاشا که چشم خویش از آن روی برکنیم
ما در جهان موافقت کس نمیکنیمما خانه زیر گنبد اطلس نمیکنیم
خیزید عاشقان که سوی آسمان رویمدیدیم این جهان را تا آن جهان رویم
چند روی بیخبر آخر بنگر به بامبام چه باشد بگو بر فلک سبزفام
هر کی بمیرد شود دشمن او دوستکامدشمنم از مرگ من کور شود والسلام
امشب جان را ببر از تن چاکر تمامتا نبود در جهان بیش مرا نقش و نام
لولیکان تویم در بگشا ای صنملولیکان را دمی بار ده ای محتشم
ای تو ترش کرده رو تا که بترسانیمبسته شکرخنده را تا که بگریانیم
پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویمبیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویم
بار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیم
خوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیمآب حیات توایم گرچه به شکل آتشیم
بدار دست ز ریشم که بادهای خوردمز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردم
نیَم ز کار تو فارغ، همیشه در کارمکه لحظه لحظه تو را من عزیزتر دارم
همه جمال تو بینم چو چشم باز کنمهمه شراب تو نوشم چو لب فراز کنم
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منمدر این سراب فنا چشمهٔ حیات منم
بیار باده که دیر است در خمار تواماگرچه دلق کشانم نه یار غار توام
به غم فرونروم باز سوی یار رومدر آن بهشت و گلستان و سبزه زار روم