دفتر شعر
۴۲۳ شعر در این دفتر
شمارهٔ ۳۱۱
از گریه بر سر افتاد، ای خاک بر سر من!
شمارهٔ ۳۱۲
ای وای! بر من و دل امیدوار من
شمارهٔ ۳۱۳
در پیشِ عزیزانِ جهان خوارتر از من
شمارهٔ ۳۱۴
اجل کجاست؟ که بس مشکلست مشکل من
شمارهٔ ۳۱۵
چند روزی بوفا کوش برای دل من
شمارهٔ ۳۱۶
لطف کن، برخیز و بنشین بر کنار چشم من
شمارهٔ ۳۱۷
که بعد از مرگ در کوی تو آرد استخوان من
شمارهٔ ۳۱۸
خواستم مرگ خود، اما بر نیامد جان من
شمارهٔ ۳۱۹
به جز من و تو نباشد، همین تو باشی و من
شمارهٔ ۳۲۰
ولی لطف از برای دیگران، قهر از برای من
شمارهٔ ۳۲۱
راست چون تیر آمد و بنشست در پهلوی من
شمارهٔ ۳۲۲
وزان نم لاله خونین برآورده علم بیرون
شمارهٔ ۳۲۳
که می آید هلال ابروی من از خانه کم بیرون
شمارهٔ ۳۲۴
دردمندان را نمی پرسی، چه استغناست این؟
شمارهٔ ۳۲۵
ز آتش آب می جویی، تمنای محالست این
شمارهٔ ۳۲۶
از جفاکاری حذر کن، در وفاداری ببین
شمارهٔ ۳۲۷
بغیر عشق چه ورزم؟ چه کار بهتر ازین؟
شمارهٔ ۳۲۸
سالها شد کز خدا می خواستم روزی چنین
شمارهٔ ۳۲۹
عاشق روی توام، با هر که می خواهی بگو
شمارهٔ ۳۳۰
من باشم و او باشد، او باشد و من با او
شمارهٔ ۳۳۱
مرا این درد کشت، آیا که گوید درد من با او؟
شمارهٔ ۳۳۲
که سرو ناز تواند شدن برابر او
شمارهٔ ۳۳۳
کاش فردا جان برون آید به استقبال او
شمارهٔ ۳۳۴
باشد که بجایی برسم در قدم او