دفتر شعر

رباعیات از عنصری بلخی

۷۷ شعر در این دفتر

چون باد بر آن زلف عبیری گیرد

شمارهٔ ۲۵

آفاق دَم عود قمیری گیرد

تا در دو جهان قضای معبود بُوَد

شمارهٔ ۲۶

تا خلق جهان و چرخ موجود بُوَد

شاه حبش است زلفت ای بدر منیر

شمارهٔ ۲۷

از عنبر تاج دارد از لاله سریر

ای سرو روان و بارِ آن سرو، قمر

شمارهٔ ۲۸

سروت قد و سیمین بر و چهره چو قمر

سیمین بر تو سنگ بپوشد به سمور

شمارهٔ ۲۹

زلفت به شبه همی کند نقش بلور

آمد برِ من، که؟ یار، کی؟ وقتِ سحر

شمارهٔ ۳۰

ترسنده، ز که؟ ز خصم، خصمش که؟ پدر

ای شب نکنی این‌همه پرخاش که دوش

شمارهٔ ۳۱

راز دل من مکن چنان فاش که دوش

چون بگشایی به خنده آن چشمهٔ نوش

شمارهٔ ۳۲

شکّر به فغان آید و پروین به خروش

خورشید خراسان و خدیو زابل

شمارهٔ ۳۳

از نخشب و کش بهار گردد کابل

هم غالیه‌زلفینی و هم سیم‌اندام

شمارهٔ ۳۴

هم روی نکو داری و هم نیکو نام

سه چیز ببرد از سه چیز تو وصال

شمارهٔ ۳۵

از رخ گل و از لب مل و از روی جمال

رباعیات۲ بازدید

گفتم: صنما پیشهٔ تو؟ گفت: ستم

شمارهٔ ۳۶

گفتم: نگری به غمگِنان؟ گفتا: کم

رباعیات۱ بازدید

خوش‌خو دارم به کار، بدخو چه کنم؟

شمارهٔ ۳۷

چون هست هنر نگه به آهو چه کنم؟

بفروختمت سزد به جان بازخرم

شمارهٔ ۳۸

ازران بفروختم گران بازخرم

ای دل ز وصال تو نشانی دارم

شمارهٔ ۳۹

وی جان ز فراق تو امانی دارم

شب‌ها چو ز روز وصل او یاد کنم

شمارهٔ ۴۰

تا روز هزار گونه فریاد کنم

بر آتش هجر عمری ار بنشینم

شمارهٔ ۴۱

خاک در تو همی بدل بگزینم

ای دل چو به غمهای جهان درمانم

شمارهٔ ۴۲

از دیده سرشک‌های رنگین رانم

راز تو ز بیم خصم پنهان دارم

شمارهٔ ۴۳

ورنه غم و محنت تو چندان دارم

گفتم که چرا چو ابر خونبارانم

شمارهٔ ۴۴

گفت: از پی آنکه چون گلِ خندانم

گفتم که چه نامی ای پسر؟ گفتا: غم

شمارهٔ ۴۵

گفتم: نگری به عاشقان؟ گفتا: کم

من صورت تو به دیده اندر دارم

شمارهٔ ۴۶

کز دیده همی به رخ برش بنگارم

باید که تو اینقَدَر بدانی به‌یقین

شمارهٔ ۴۷

کآن‌کو چو تویی برآرد از خاکِ زمین

رباعیات۱ بازدید

دیدار به دل فروخت نفروخت گران

شمارهٔ ۴۸

بوسه با جان فروشد و هست ارزان