گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۱۵

تشنه بر لب جو بین که چه در خواب شدستبر سر گنج گدا بین که چه پرتاب شدست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۱۶

مطرب و نوحه گر عاشق و شوریده خوش استنبود بسته بود رسته و روییده خوش است

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۱۷

من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاستچونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ماست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۱۸

سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت توستبستان جام و درآشام که آن شربت توست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۱۹

بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفتچه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۰

ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشتگفت بس چند بود گفتمش از چند گذشت

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۱

ساقیا این می از انگور کدامین پُشته‌ستکه دل و جان حریفان ز خمار آغشته‌ست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۲

ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادستجانم آن لحظه که غمگین تو باشم شادست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۳

مگر این دم سر آن زلف پریشان شده استکه چنین مشک تتاری عبرافشان شده است

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۴

دلبری و بی‌دلی اسرار ماستکار کار ماست چون او یار ماست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۵

عاشقان را جست و جو از خویش نیستدر جهان جوینده جز او بیش نیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۶

غیر عشقت راه بین جستیم نیستجز نشانت همنشین جستیم نیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۷

در دل و جان خانه کردی عاقبتهر دو را دیوانه کردی عاقبت

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۸

این چنین پابند جان میدان کیستما شدیم از دست این دستان کیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۲۹

عاشقی و بی‌وفایی کار ماستکار کار ماست چون او یار ماست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۰

گم شدن در گم شدن دین منستنیستی در هست آیین منست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۱

عشوه دشمن بخوردی عاقبتسوی هجران عزم کردی عاقبت

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۲

این چنین پابند جان میدان کیستما شدیم از دست این دستان کیست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۳

اندر این جمع شررها ز کجاستدود سودای هنرها ز کجاست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۴

هم به بر این بت زیبا خوشکستمن نشستم که همین جا خوشکست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۵

هر که بالا‌ست مر او را چه غم استهر که آن جاست مر او را چه غم ست

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۶

گفتا که کیست بر در گفتم کمین غلامتگفتا چه کار داری گفتم مها سلامت

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۷

هر جور که‌ز تو آید بر خود نهم غرامتجرم تو را و خود را بر خود نهم تمامت

مولانا

غزل شمارهٔ ۴۳۸

هر دم سلام آرد کاین نامه از فلان‌ستگویی سلام و کاغذ در شهر ما گران‌ست