گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۳۷

گفتم که چونی مها خوشی محزونیگفتا مه را کسی نپرسد چونی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۳۸

گفتم که دلا تو در بلا افتادیگفتا که خوشم تو به کجا افتادی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۳۹

گفتم که کدامست طریق هستیدل گفت طریق هستی اندر پستی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۰

گفتند که هست یار را شور وشریگفتم که دوم بار بگو خوش خبری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۱

گفتی که تو دیوانه و مجنون خوییدیوانه توی که عقل از من جویی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۲

گوهر چه بود به بحر او جز سنگیگردون چه بود بر در او سرهنگی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۳

گوئی که مگر به باغ رز رشته‌امییا بر رخ خویش زعفران کشته‌امی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۴

کی پست شود آنکه بلندش تو کنیشادان بود آنجا که نژندش تو کنی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۵

کیوان گردی چو گرد مردان گردیمردی گردی چو گرد مردان گردی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۶

لب بر لب هر بوسه ربائی بنهینوبت چو به ما رسد بهائی بنهی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۷

مادام که در راه هوا و هوسیاز کعبهٔ وصل هردمی باز پسی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۸

ما را ز هوای خویش دف زن کردیصد دریا را ز خویش کف زن کردی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۴۹

مانندهٔ گل ز اصل خندان زادیوز طالع و بخت خویش شادی شادی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۰

ماه آمد پیش او که تو جان منیگفتش که تو کمترین غلامان منی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۱

مائیم در این زمان زمین پیمائیبگذاشته هر شهر به شهر آرائی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۲

مائیم و هوای روی شاهنشاهیدر آب حیات عشق او چون ماهی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۳

مردی که فلک رخنه کند از دردیمردی که خداش کاشکی ناوردی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۴

مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالیتو مرغ کجائی که چنین خوشحالی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۵

مست است خبر از تو و یا خود خبریخیره است نظر در تو و با تو نظری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۶

من با تو چنین سوخته خرمن تا کیوز ما تو چنین کشیده دامن تا کی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۷

من بادم و تو برگ نلرزی چکنیکاری که منت دهم نورزی چکنی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸

من بی‌دلم ای نگار و تو دلداریشاید که بهر سخن ز من نازاری

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۵۹

من پیر فنا بدم جوانم کردیمن مرده بدم ز زندگانم کردی

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۹۶۰

من جان تو نیستم مگو جان غلطیمن جان جنیدستم و سری سقطی