ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۸۴۷ شعر
عطار نیشابوری۵۰۶۴ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۸۵ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

حال‌وهوا

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

هلالی جغتایی

عجب شکسته دل و زار و ناتوان شده ام

شمارهٔ ۲۲۵

چنان که هجر تو می خواست آنچنان شده ام

هلالی جغتایی

روزی که در فراق جمال تو بوده ام

شمارهٔ ۲۲۶

گریان در اشتیاق وصال تو بوده ام

هلالی جغتایی

ز سوز سینه کبابم ز سیل دیده خرابم

شمارهٔ ۲۲۷

تو شمع بزم کسانی و من در آتش و آبم

هلالی جغتایی

به یار بی وفا عمری وفا کردم ندانستم

شمارهٔ ۲۲۸

به امید وفا بر خود جفا کردم ندانستم

هلالی جغتایی

هر شب بسر کوی تو از پای در افتم

شمارهٔ ۲۲۹

وز شوق تو آهی زنم و بی خبر افتم

هلالی جغتایی

براهت بینم و از بیخودی بر رهگذر غلتم

شمارهٔ ۲۳۰

بهر جا پا نهی از شوق پا بوست بسر غلتم

هلالی جغتایی

اگر چون خاک پامالم کنی خاک درت گردم

شمارهٔ ۲۳۱

وگر چون گرد بر بادم دهی گرد سرت گردم

هلالی جغتایی

بصد امید هر دم گرد آن دیوار و در گردم

شمارهٔ ۲۳۲

بسی امیدوارم آه اگر نومید برگردم

هلالی جغتایی

عیدست برون آی که حیران تو گردم

شمارهٔ ۲۳۳

قربان خودم ساز که قربان تو گردم

هلالی جغتایی

ز پیر میکده عمری در التماس شدم

شمارهٔ ۲۳۴

که خاک درگه دیر فلک اساس شدم

هلالی جغتایی

کاشکی خاک حریم حرمت می بودم

شمارهٔ ۲۳۵

می خرامیدی و من در قدمت می بودم

هلالی جغتایی

دو روز شد که ز درد فراق بیمارم

شمارهٔ ۲۳۶

ازین دو روزه حیاتی که هست بیزارم

هلالی جغتایی

من نه آنم که دل خویش مشوش دارم

شمارهٔ ۲۳۷

هر کجا ناخوشیی هست به او خوش دارم

هلالی جغتایی

یار آمد و من طاقت دیدار ندارم

شمارهٔ ۲۳۸

از خود گله ای دارم و از یار ندارم

هلالی جغتایی

عمر رفته است و کنون آفت جانی دارم

شمارهٔ ۲۳۹

گشته ام پیر ولی عشق جوانی دارم

هلالی جغتایی

هر زمان بر صف خوبان بتماشا گذرم

شمارهٔ ۲۴۰

چون رسم پیش تو نتوانم از آنجا گذرم

هلالی جغتایی

خواهم که بزیر قدمت زار بمیرم

شمارهٔ ۲۴۱

هر چند کنی زنده دگر بار بمیرم

هلالی جغتایی

بخاک من گذری کن چو در وفای تو میرم

شمارهٔ ۲۴۲

که زنده گردم و بار دگر برای تو میرم

هلالی جغتایی

پس از عمری که خود را بر سر کوی تو اندازم

شمارهٔ ۲۴۳

ز بیم غیر نتوانم نظر سوی تو اندازم

هلالی جغتایی

مگو افسانه مجنون چو من در انجمن باشم

شمارهٔ ۲۴۴

ازو باری چرا گوید کسی جایی که من باشم

هلالی جغتایی

چو بخت نیست که شایسته وصال تو باشم

شمارهٔ ۲۴۶

بصبر کوشم و خرسند با خیال تو باشم

هلالی جغتایی

تا عمر بود در هوس روی تو باشم

شمارهٔ ۲۴۷

در خاک شوم خاک سر کوی تو باشم

هلالی جغتایی

من که باشم که می لعل بآن ماه کشم

شمارهٔ ۲۵۰

بگذارید که حسرت خورم و آه کشم

هلالی جغتایی

چون قامت آن سرو سهی کرد هلاکم

شمارهٔ ۲۵۱

سروی بنشانید روان بر سر خاکم