گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۴۹

دهد به ذره چو خورشید آب و تاب سخنمباد آن که کسی را کند خراب سخن

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۰۰

گر بر رگ جان ز شستت آید تیرمچه خوشتر ازان که پیش دستت میرم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۰

تا به کی بر من شکست آید چو مینا از زمینمی گریزم بر فلک همچون مسیحا از زمین

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۱

مطرب از دستت گر آید ناخنی بر چنگ زنمن بر آتش می زنم خود را تو بر آهنگ زن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۲

ترک من کز بزم می گلرنگ می آید برونهمچو شمشیر از برای جنگ می آید برون

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۳

سرم از داغ سودا باغ زاغاندلم درهم چو کار بی دماغان

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۴

نیست در حشر محبت گفتگوی کشتگانلاله ی این باغ دارد رنگ و بوی کشتگان

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۵

فصل گل شد ناله عیشی ز بلبل قرض کنگر نداری زر برای باده از گل قرض کن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۶

چه آب و خاک و چه نیکویی سرشت است اینسبوی باده نگویم گل بهشت است این

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۷

از کوی عشقت ای بت دلجوی دیگرانرفتم که جا کنم به سر کوی دیگران

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۸

دشمن خود گر نه ای ما را به خود دشمن مکندر بغل چون شیشه داری سنگ در دامن مکن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۵۹

زهی بر چهره خطت سایه جانلبت را خنده موج آب حیوان

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۰۱

آن دوست که دیدنش بیاراید چشمبی دیدنش از گریه نیاساید چشم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۰

ای چو برگ غنچه در عهدت پر از جان آستینجان اگر بر تو فشانم برمیفشان آستین

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۱

انجمن شد ز یار آبادانهست باغ از بهار آبادان

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۲

چون توان با غیر دل را خالی از کین ساختنهرگز از بلبل نمی آید به گلچین ساختن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۳

به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستانمقامرخانه است آفاق زر بنما و زر بستان

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۴

آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکنطره ی خود را ببین فکر پریشانی بکن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۵

عجب مدار ز زاهد شراب ما خوردنکه نیست ننگ گدا روزی گدا خوردن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۶

ساقی ز کار من گره توبه باز کندست مرا به گردن مینا دراز کن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۷

زهی حدیث غمت چون می طرب شیرینزبان ز حرف تو در کام چون رطب شیرین

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۸

رسیده ایم به بزم تو مهربانی کنشکفته شو ز می از چهره گلفشانی کن

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۶۹

زهی ز نرگس تو آهوی ختن مجنونز شوق سرو قدت بید در چمن مجنون

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۰۲

آن رفته که بود دل بدو مشغولموافکنده به شمشیر جفا مقتولم