گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۰۶

سوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۰۷

نیم شب از عشق تا دانی چه می‌گوید خروسخیز شب را زنده دار و روز روشن نستکوس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۰۸

حال ما بی‌آن مه زیبا مپرسآنچ رفت از عشق او بر ما مپرس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۰۹

ای دل بی‌بهره از بهرام ترسوز شهان در ساعت اکرام ترس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۰

نیست در آخرزمان فریادرسجز صلاح الدین صلاح الدین و بس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۱

ای روترش به پیشم بد گفته‌ای مرا پسمردار بوی دارد دایم دهان کرکس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۲

دست بنه بر دلم از غم دلبر مپرسچشم من اندرنگر از می و ساغر مپرس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۳

ای سگ قصاب هجر خون مرا خوش بلیسزانک نیرزد کنون خون رهی یک لکیس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۴

بیا که دانه لطیفست رو ز دام مترسقمارخانه درآ و ز ننگ وام مترس

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۵

ای مستِ ماهِ رویِ تو استاره و گردون، خوشرویت خوش و مویت خوش و آن دیگرت بیرون، خوش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۶

گر عاشقی از جان و دل جور و جفای یار کشور زانک تو عاشق نه‌ای رو سخره می‌کن خار کش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۷

الحذر از عشق حذر هر کی نشانی بودشگر بستیزد برود عشق تو برهم زندش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۸

ای شب خوش رو که توی مهتر و سالار حبشما ز تو شادیم همه وقت تو خوش وقت تو خوش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۱۹

یار نخواهم که بود بدخو و غمخوار و ترشچون لحد و گور مغان تنگ و دل افشار و ترش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۰

دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمشآنک بجست از کفم بار دگر بگیرمش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۱

اگر گم گردد این بی‌دل از آن دلدار جوییدشوگر اندررمد عاشق به کوی یار جوییدش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۲

چه دارد در دل آن خواجه که می‌تابد ز رخسارشچه خوردست او که می‌پیچد دو نرگسدان خمارش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۳

قرین مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکشبدان هاروت و ماروتت لجوجان را به بابل کش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۴

پریشان باد پیوسته دل از زلف پریشانشوگر برناورم فردا سر خویش از گریبانش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۵

ریاضت نیست پیش ما همه لطفست و بخشایشهمه مهرست و دلداری همه عیش است و آسایش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۶

آن یار ترش رو را این سوی کشانیدشزین ساغر خندان رو جامی بچشانیدش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۷

رویش خوش و مویش خوش و‌آن طره جعد‌ینشصد رحمت هر ساعت بر جانش و بر دینش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۸

ای یوسفِ مه‌رویان! ای جاه و جمالت خوشای خسرو و ای شیرین! ای نقش و خیالت خوش

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۲۹

زلفی که به جان ارزد هر تار بشوریدشبس مشک نهان دارد زنهار بشوریدش