گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال عضد

شمارهٔ ۲۹

ای بارگهت ز چرخ گردان برترمریخ ترا خنجر و خورشید سپر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۰ - صفت طاوس و طبع او و سبب کشتن ابراهیم علیه‌السلام او را

آمدیم اکنون به طاوس دورنگکو کند جلوه برای نام و ننگ

جلال عضد

شمارهٔ ۳۰

بگذشت به طرف چمن آن ماه سحرقدش چو بدید سرو بر راه گذر

جلال عضد

شمارهٔ ۳۱

دید در دشت مرده یکی شیر دلیربا خواجه اثیر گفتم اینک شمشیر

جلال عضد

شمارهٔ ۳۲

شد دهر خرف جوان نگیرد عیبشکز عطر عروسانه بر آمد جیبش

جلال عضد

شمارهٔ ۳۳

زلف تو که شب روی ست دایم کارشگه دزد نهند نام و گه عیارش

جلال عضد

شمارهٔ ۳۴

چون بگشایی طرۀ پیچیدۀ خویشخشنود شوم ز بخت شوریدۀ خویش

جلال عضد

شمارهٔ ۳۵

اشکم ز در افکند بسی خوشه به خاکبر عزم سفر کرد روان توشه به خاک

جلال عضد

شمارهٔ ۳۶

تا چرخ صفت تو راست خندان لب لعلجز باده نگشت همدم آن لب لعل

جلال عضد

شمارهٔ ۳۷

گویند که جمشید به کف داشت مدامجامی که جهان نمای بود آن را نام

جلال عضد

شمارهٔ ۳۸

دیشب که مراجعت فتاد از سفرمدلدار به تهنیت درآمد ز درم

جلال عضد

شمارهٔ ۳۹

تا از جگر خصم کبابی نخورموز کاسه کله اش شرابی نخورم

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۱ - در بیان آنک لطف حق را همه کس داند و قهر حق را همه کس داند و همه از قهر حق گریزانند و به لطف حق در آویزان اما حق تعالی قهرها را در لطف پنهان کرد و لطفها را در قهر پنهان کرد نعل بازگونه و تلبیس و مکر الله بود تا اهل تمیز و ینظر به نور الله از حالی‌بینان و ظاهربینان جدا شوند کی لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً

گفت درویشی به درویشی که توچون بدیدی حضرت حق را بگو

جلال عضد

شمارهٔ ۴۰

زد نرگس مست پرخمارش تیرممن پیش دو زلف تابدارش میرم

جلال عضد

شمارهٔ ۴۱

هر شب می اشک خویشتن نوش کنمچون مجمر از آتش جگر جوش کنم

جلال عضد

شمارهٔ ۴۲

من با تو نیامدم که صحرا بینمیا بر لب جویی به هوس بنشینم

جلال عضد

شمارهٔ ۴۳

من گوهر تو به قیمتی کم ندهمخاک در تو به ملکت جم ندهم

جلال عضد

شمارهٔ ۴۴

پیوسته به داغ آن کمان ابرویمجز تیر پیامی نفرستد سویم

جلال عضد

شمارهٔ ۴۵

نرگس بشد و ابر برو شد گریانگل آمد و باز گشت عالم خندان

جلال عضد

شمارهٔ ۴۶

شد دیده به عشق رهنمون دل منتا کرد پر از غصه درون دل من

جلال عضد

شمارهٔ ۴۷

شاها خصمت چو تیره شد اختر اوتیغ تو فرو برد به گل گوهر او

جلال عضد

شمارهٔ ۴۸

ای در نظرم جهان سیاه از غم توبا درد تو می برم پناه از غم تو

جلال عضد

شمارهٔ ۴۹

ای باد حدیث من نهانش می گودرد دل من به صد زبانش می گو

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۲۲ - تفاوت عقول در اصل فطرت خلاف معتزله کی ایشان گویند در اصل عقول جزوی برابرند این افزونی و تفاوت از تعلم است و ریاضت و تجربه

این تفاوت عقلها را نیک داندر مراتب از زمین تا آسمان