گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۳ - در بیان آنک مرد بدکار چون متمکن شود در بدکاری و اثر دولت نیکوکاران ببیند شیطان شود و مانع خیر گردد از حسد هم‌چون شیطان کی خرمن سوخته همه را خرمن سوخته خواهد أَرَأَیْتَ الَّذي یَنْهی عَبْداً إِذا صَلّی

وافیان را چون ببینی کرده سودتو چو شیطانی شوی آنجا حسود

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۶۷

سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کنخون ها ز رشک بر دل آب حیات کن

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۶۸

شوی هرجا دچار چشمش اظهار محبت کندر این می خانه چون وارد شوی می نوش و عشرت کن

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۶۹

ای که خاک آستانت سجده گاه عاشقانخشت و فرش بارگاهت مهر و ماه عاشقان

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۰

سراپایم چمن شد بس گل حسرت دمید از منچه رنگارنگ گل هایی توان هر روز چید از من

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۱

عالما علم ز دل ها نه تو داری و نه منخبر از شورش دنیا نه تو داری و نه من

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۲

حسن تو از نور است و جان نیمی از این نیمی از آنوز شیر و شکر آن دهان نیمی از این نیمی از آن

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۳

من نمی گویم که منع نرگس غماز کنبنده چشمت شوم تا می توانی ناز کن

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۴

مرا که نیست دمی روح در بدن بی توحرام باد دگر زندگی به من بی تو

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۵

عالمی را کرده سرگردان طواف کوی تومی نماید کج به مردم قبله ابروی تو

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۶

درد او هرچند بسیار است در جان باش گویار از این معنی خبردار است پنهان باش گو

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۴ - مناجات

ای دهنده قوت و تمکین و ثباتخلق را زین بی ثباتی ده نجات

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۷

رفتی ز چشم و ماند به جا ماجرای توخالی است در دو دیده ام ای دوست جای تو

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۸

بیا ای بلبل از من گفتگوهای حزین بشنوحدیث دردناک از خاطر اندوهگین بشنو

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۷۹

حدیث شام هجر از بلبل طرف چمن بشنورموز غنچه را گل چین چه می داند ز من بشنو

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۰

به خطش می توان گردید رام آهسته آهستهکه قرآن می توان خواندن تمام آهسته آهسته

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۱

می رسی از راه و بهر ما صفا آورده ایاز دیار حسن سوقات وفا آورده ای

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۲

شد از فراق توام قامت کشیده خمیدههزار خار ملامت به پای دیده خلیده

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۳

منم در عاشقی هم طالع پروانه افتادهز رخسار تو صد جا آتشم در خانه افتاده

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۴

ای نگه با نظرت هم می و هم میخانهگردش چشم تو هم ساقی و هم پیمانه

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۵

با صبر ساختم به وفا می برم پناهمردم ز درد او به دوا می برم پناه

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۶

کی جز لبش به جای دگر می برم پناهمور خطم به تنگ شکر می برم پناه

جلال الدین محمد مولوی

بخش ۵۵ - پرسیدن آن پادشاه از آن مدعی نبوت کی آنک رسول راستین باشد و ثابت شود با او چه باشد کی کسی را بخشد یا به صحبت و خدمت او چه بخشش یابند غیر نصیحت به زبان کی می‌گوید

شاه پرسیدش که باری وحی چیستیا چه حاصل دارد آن کس کو نبیست

قصاب کاشانی

شمارهٔ ۲۸۷

ترک سر ناگفته دل بر مهر جانان بسته اینیستی عاشق چرا بر خویش بهتان بسته ای