گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۱

پیری رسید و موسم طبع جوان گذشتضعف تن از تحمل رطل گران گذشت

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۲

پیوسته دل ز قطع امید آرمیده استراحت درین چمن بر نخل بریده است

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۳

آزادگی ز منت احسان رمیدن استقطع امید دست طلب را بریدن است

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۴

در صد زخم جفا زان مژه بر دل باز استغمزه زان ناوک کج سخت درست انداز است

نظامی گنجوی

بخش ۱۵ - زاری کردن مجنون در عشق لیلی

مجنون چو شنید پند خویشاناز تلخی پند شد پریشان

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۵

ما را تپیدن از غم دنیا شعار نیستصد شکر کآب طینت ما موج دار نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۶

چمن ز سردی ایام برگ و بار گذاشتخوش آنکه عاریتی را به اختیار گذاشت

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۷

در شراب صحبت احباب زهر غفلت استگر به چاه افتد کسی بهتر ز دام صحبت است

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۸

آن درد که استخوان شکن نیستمعمار کهن بنای تن نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۹۹

ز اختر طالع که مهر او همه کین استخیر ندیدیم اگر چه خیر درین است

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۰

نخل امید ز بار افتاده استباغم از چشم بهار افتاده است

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۱

از کمی مشتری جنس سخن خوار نیستتحفه گرانقیمت است جوش خریدار نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۲

تمام کاهش تن جمله آفت جان استمگوی عشق که این آتش و نیستان است

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۳

پاس وفا داشتیم بی اثر افتاده استآفت اوقات بود خوب برافتاده است

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۴

روزی طلب مکن تو چه دانی که آن کجاستتیر از چه افکنی چو ندانی نشان کجاست

نظامی گنجوی

بخش ۱۶ - بردن پدر مجنون را به خانهٔ کعبه

چون رایت عشق آن جهان گیرشد چون مه لیلی آسمان گیر

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۵

زین چمن عاشق ز نخل عیش هرگز برنداشتغیر زخم خونچکان هرگز گلی بر سر نداشت

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۶

بعد وارستگیم سوز تو در تن باقیستآتش افسرده ولی گرمی گلخن باقیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۷

آن یار گزین که خشمگین نیستخوشبوست گلی که آتشین نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۸

گنج دردش که به جز ناله نگهبانش نیستمخزنی بهتر ازین سینه ویرانش نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۰۹

کوهکن تعلیم خارا سفتن از استاد داشتهر چه کردار از کاوش مژگان شیرین یاد داشت

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۱۰

دلم با چشم تر یکرنگ از آنستکه پای اشک خونین در میانست

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۱۱

چو هست قدرت دست و دل توانگر نیستصدف گشاده کفست آنزمان که گوهر نیست

کلیم

غزل شمارهٔ ۱۱۲

آهم ز سرکشی بتلاش اثر نرفتهر جا ندید روی دل آنجا دگر نرفت