گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۱۸

دورم از فتنه که در سایه مژگان توامخاطرم از همه جمعست پریشان توام

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۱۹

ز سعی بخت مرادی روا نمی خواهموسیله گر همه باشد دعا نمی خواهم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۰

نمیرم تا براهت برنمی آید تمنایمنماید تا قدم بیرون نیاید خارت از پایم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۱

ز ناتوانی خود اینقدر خبر دارمکه از رخش نتوانم که دیده بردارم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۲

هر آه حسرتی که به تنها کشیده امدر بر بیاد آن قد رعنا کشیده ام

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۳

اشک غمازست خون در گریه داخل کرده امعکس تا ظاهر نگردد آب را گل کرده ام

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۴

تا من از صیقل می آینه روشن کردمشیشه را شمع ره شیخ و برهمن کردم

نظامی گنجوی

بخش ۲ - در نعت پیغمبر اکرم

نقطه خط اولین پرگارخاتم آخر آفرینش کار

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۵

چون در مصاف حادثه آه از جگر کشمتیغم نمی برد به چه امید برکشم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۶

خواهم ز بس پرده تقوی بدر افتمچندی بزبان همه کس چون خبر افتم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۷

با فکر او چو سر بگریبان فرو کنمتشریح زلف خم بخمش موبمو کنم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۸

به دور خویش ز مینا حصار می خواهمدر آن میانه ترا در کنار می خواهم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۲۹

بسکه سودای سر کوی تو پیچد در سرمدر هوایت خانه دشمن بود چون مجمرم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۰

آتش دیگ هوس از دل سوزان گیرمآب لب تشنگی از آهن پیکان گیرم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۱

دست و دل تنگ و جهان تنگ خدایا چکنممن و یک حوصله تنگ باینها چکنم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۲

بس که از بار غم دهر گران بار شدمهمه ره سجده کنان تا در خمار شدم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۳

آن سالکم که با خضر هرچند هم نشینمسرگشته همچو پرگار در گام اولینم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۴

دل شاد از آنم که دل شاد ندارموارسته منم خاطر آزاد ندارم

نظامی گنجوی

بخش ۳ - معراج پیغمبر اکرم

چون نگنجید در جهان تاجشتخت بر عرش بست معراجش

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۵

با که گویم آنچه زان نخل تمنا دیده امزان قد آشوب قیامت را دو بالا دیده ام

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۶

بیجوهریم و دست ز شمشیر می بریمموریم و پنجه هنر از شیر می بریم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۷

نه همین از بخت بد طوفان ز عمان دیده امدایم از جوش تری از قطره طغیان دیده ام

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۸

تا ز خواب مستی غفلت سری برداشتمچون حباب از سر نهادم هرچه در سر داشتم

کلیم

غزل شمارهٔ ۴۳۹

دوش در خواب چو آن طره پیچان دیدمصبح در بستر خود سنبل و ریحان دیدم