گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۲

بگاه فقر توانگر نما-ز همت باشکه گر چه هیچ نداری بزرگ دارندت

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۳

بزرگان عراقی را بگوییدکه چاکر بس که اینجا بینوا زیست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۴

بنام ایزد زهی خرم سراییکه چون فردوس اعلی دلگشایست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۵

بروز نکبت اگر برج قلعه فلکتچو شاه کوکبه چرخ منزل و مأواست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۶

پادشاهی نزد اهل معرفت آزادگیستهر که بند آرزو بگشاد از دل پادشاست

نظامی گنجوی

بخش ۳۲ - مقالت هفتم در فضیلت آدمی بر حیوانات

ای به زمین بر چو فلک نازنینناز کشت هم فلک و هم زمین

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۷

بهر روزی بهر دری چه رویای ز ضعف دل اعتقاد تو سست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۸

با فلک دوش بخلوت گله یی میکردمکه مرا از کرم تو سبب حرمان چیست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۸۹

بردم بنزد خواجه شکایت ز رنج فقرگفتم دوای این بکف همت شماست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۰

بزرگوار امیری که زبده کرم استدر انتساب حسینی و سیرتش حسن است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۱

بخور بنوش بپاش و بدان که حاصل عمرخرد نداشت کسی کو بدیگری بگذاشت

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۲

بگفتار اگر درفشاند کسیخموشی به بسیار از آن بهترست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۳

براه راست توانی رسید در مقصودتو راست باش که هر دولتی که هست تراست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۴

تا توانی التماس از کس مکنخاصه از ناکس که آن عین خطاست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۵

ترک و تجریدست زاد اندر طریق راه حقهر که دارد توشه یی او را امید مخرجست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۶

تو ز من برتری اگر جستیگفت آنکو ز حالت آگاهست

نظامی گنجوی

بخش ۳۳ - داستان فریدون با آهو

صبحدمی با دو سه اهل درونرفت فریدون به تماشا برون

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۷

تعیین دال و ذال که در مفردی فتدز الفاظ فارسی بشنو زان که مبهم است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۸

جهان لطف و کرم تاج ملک خواجه علیتویی که کس ز تو شد هر که در زمانه کس است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۹۹

جهان از بهر یکتن نیست تنهایقین میدان درینمعنی شکی نیست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۰۰

جمعی اقاربم طمع خام بسته انددر ملک ریزه یی که بدانم تعیش است

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۰۱

جمعی که رباعی ز غزل باز ندانندگفتار چنانهاست که شایسته و زیباست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۰۲

چنان سزد که ز کار جهان نفور بودکسیکه پیرو گفتار مردم داناست

ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۱۰۳

چیزیکه رفت رفت مکن یاد ازو دگرزیرا که تازه کردن غم کار عقل نیست