گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱

از چشم تو صد زخم درشت است مراچون زلف تو زان خمیده پشت است مرا

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲

دل بنهادم هر غم و تیماری رانتوان بگذاشت چون تو دلداری را

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳

هر چند ز بهر چون تو جانانی رادر عشق تو کم گرفته ام جانی را

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴

یاری که دل من است مسکن او راهر لحظه بهانه ایست با من او را

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵

ای دوست چنین مکن فرامشت مرایکباره مینداز پس پشت مرا

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۶

روییست چو ماه عنبرآمیز او رازلفیست چو مار فتنه انگیز او را

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۷

ای عشق چه دردی تو که درمانت نیستای جان به چه زنده ای که جانانت نیست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۸

یکباره ز ما فلک فراغت دادتیکباره فراموش شدیم از یادت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۹

ای کشته چو من هزار در پای غمتوی غرقه چو من بسی به دریای غمت

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۷۹

کیست آن ماه منور که چنین می گذردتشنه جان می دهد و ماء معین می گذرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۰

بس رنگ که نقاش ازل می آمیختتا بر زبر چشم تو خالی انگیخت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۱

در راه دلم ز عشق تو صد دام استامید من سوخته دل بس خام است

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۲

سوز دل من ز بهر بار غم تستاشک چشمم بهر نثار غم تست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۳

ای دیده دل ریش جگر خورده تستوین جان بجان آمده آزرده تست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۴

با دلبر خود بکام دل گشتم جفتبر شاخ طرب گل مرادم بشکفت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۵

گر شرم همی از آن و این باید داشتپس عیب کسان زیر زمین باید داشت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۶

دلبر که ز من روی بعمدا بنهفتمیگوید دوش چشم من بیتو نخفت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۷

هر چند که شد گرمی بازار تو سستهرگز نشدم بمهر در کار تو سست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۸

دل قصد وصال دلکشی کرد و برفتخود را بفدای مهوشی کرد و برفت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۹

باسبلت سبز یارب آن لب چه لبستیاقوت شکر طعم زمرد سلبست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۸۰

انصاف نبود آن رخ دل بند نهان کردزیرا که نه رویی ست کز او صبر توان کرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۰

لعل تو ازان زمرد آورد نباتتا باید از افعی دو زلف تو نجات

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۱

با تو سخنم ز باد بی سنگ ترستکارم بر تو ز آب بیرنگ ترست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۲

یک شب بمراد دل کسی شاد نزیستکو با غم دل نشد دیگر روزی بیست