گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸

امروز که یار من مرا مهمان استبخشیدن جان و دل مرا فرمان است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹

دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون استرنگ دو رخش به رنگ آذرگون است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

سرمایه ما از همه عالم دلکی استآن نیز اسیر دلبر پرنمکی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

افسوس که دیده نکوبینت نیستچشمی به عیوب خوش فروبینت نیست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۷۷

امیدوارم اگر صد رهم بیندازیکه بار دیگرم از روی لطف بنوازی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

در مدرسه ها مایه گفتارم نیستدر بتکده ها صلیب و زنارم نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

در عالم دون دل کسی یافته نیستکاندر تف غم به سالها تافته نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴

آن کس که هزار عالم از رنگ نگاشترنگ من و تو کجا برد ای ناداشت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

افسوس که اطراف رخت خار گرفتزاغ آمد و لاله را به منقار گرفت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶

آوازه آواز تو در خلق گرفتزاهد زتو ترک شمله و دلق گرفت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷

عیسی به فلک رسید خر خشم گرفتداود زبور خواند کر خشم گرفت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

یار آمد و گفت خسته می دار دلتدایم به امید بسته می دار دلت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۹

ای روی تو از لطافت آیینه روحخواهم که قدمهای خیالت به صبوح

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

نه مهر تو در دل حزین می گنجدنه مهر تو در هیچ نگین می گنجد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

از صدق دل مرده جهان بین گرددمر صادق را کار به آیین گردد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۷۸

تو خود به صحبت امثال ما نپردازینظر به حال پریشان ما نیندازی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۲

لعلش که دو صد گنج نهانی داردمنشور بقای جاودانی دارد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۳

بر برگ گلت مورچه ره خواهد کردبر لاله بنفشه تکیه گه خواهد کرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۴

در خاک نگه کند چو با ما نگرداز غیرت آنکه دیده بر ما فکند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۵

یاد تو کنم زچشم من خون بچکدخون از دل ابرو چشم گردون بچکد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۶

خطها که خدت را به مصاف آمده اندتا ظن نبری که از گزاف آمده اند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۷

خطی که بر آن عارض چون مه کردندزان خط دل صد سوخته گمره کردند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۸

هم آه من سوخته کاری بکندوین جور تو را چرخ شماری بکند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۹

از عشق تو جان من جنون می بینددر سینه من ازو سکون می بیند