گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۰

دل چون دل من غمزده نتواند بودصد واقعه برهم زده نتواند بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

عاشق چه کند چو دل به دستش نبودمفلس چه سخا کند چو هستش نبود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۷۹

تا کی ای آتش سودا به سرم برخیزیتا کی ای ناله زار از جگرم برخیزی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۲

مهر تو چو مهر از نگینم نرودسودای تو از دل حزینم نرود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۳

گر عکس رخت زدیده بگسسته شوداز هر مژه صد قطره خون بسته شود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۴

کامل صفتی راه فنا می پیمودناگه گذری کرد به دریای وجود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۵

روی تو که مه را زخود افزون ننهدسر بر خط هیچ کس به افسون ننهد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۶

من بنده آنم که دلی بربایدیا دل به کسی دهد که جان افزاید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷

از رنگ رخش گل به فغان می آیدوز لعل لبش شکر به جان می آید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۸

گلبرگ ز روی چو مهت شاید چیدمشک از سر زلف سیهت شاید چید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۹

آن شاه که او ملک تواند بخشیدجز اشرف دین ملک که داند بخشید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۰

بگذار که تا زلف تو گیرم یک باریا در کف پای تو بمالم رخسار

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۱

زنهار در آن دو چشم مخمور نگرواندر لب همچو نوشش از دور نگر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۸۰

گر درون سوخته ای با تو برآرد نفسیچه تفاوت کند اندر شکرستان مگسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۲

گر بنگ خوری ای به رخ خوبان خوربنیوش چنان که گویمت زان سان خور

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۳

از خوان زمانه نیم نانی کم گیرچون مایه بود سود و زیانی کم گیر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۴

با دل گفتم صحبت شاهی کم گیرچون سر بنهاده ای کلاهی کم گیر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۵

آنها که ندانند حقیقت زمجازمشغول نمازند به شبهای دراز

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۶

در عشق توام هر نفس اندوه تو بسدر درد توام دسترس اندوه تو بس

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۷

دارم زتو اشتیاق چندانک مپرسدردی است به اتفاق چندانک مپرس

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۸

خود را به هوس مدار در پای دریغترسم که شوی غرقه به دریای دریغ

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۹

گر فخر به من نمی رسد عار اینکور نور به من نمی رسد نار اینک

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۰

از دوست به هر رهگذری می پرسموز هر که بیابم خبری می پرسم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۱

در عشق تو دل رفت و زجان می ترسموز هجر و زمرگ ناگهان می ترسم