گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۸۱

همی زنم نفس سرد بر امید کسیکه یاد ناورد از من به سال ها نفسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۲

من عشق تو را به صد ملامت بکشمگر آه کنم به جان غرامت بکشم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۳

تا ظن نبری که من کمت می بینمبی زحمت دیده هر دمت می بینم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۴

تا ظن نبری که من دوی می بینمهر لحظه فتوحی به نوی می بینم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۵

گر بنوازی بنده مقبول تومگر ننوازی چاکر معزول توم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۶

نه ما به سر رشته شدن بتوانیمنه رشته به دیگری سپردن دانیم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۷

در می نگرم زنیک و بد هیچ نیموز جمله این داد و ستد هیچ نیم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۸

بر سینه زنان از هوس و جامه درانچون شیفتگان جامه به هر جا مدران

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۹

سهل است مرا بر سر خنجر بودندر پای مراد خویش بی سر بودن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۰

ای دل به در دوست تولا می کناز دور به درگهش تمنا می کن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۱

ای وصل تو مایه تن آسانی منوی هجر تو غایت پریشانی من

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۸۲

یار گرفته ام بسی چون تو ندیده ام کسیشمعی چنین نیامده ست از در هیچ مجلسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۲

دل مغز حقیقت است و تن پوست ببیندر کسوت پوست جلوه دوست ببین

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۳

ای زندگی من و توانم همه توجانی و دلی ای دل و جانم همه تو

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۴

هر چند که در خورد توام می دانیخون مژه پرورد توام می دانی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۵

با دل گفتم چو از مطر شاد نییوز بند زمانه یک دم آزاد نیی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۶

در بندگیت عار بود آزادیشاگردی عشق تو به از استادی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۷

نقاش رخت اگر نه یزدان بودیاستاد تو در نقش تو حیران بودی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۸

آنی که سهیلی به یمن می بخشییا تازه گلی را به چمن می بخشی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۹

گر یک نفس از نیستی آگاه شویبر هستی خود به نیستی شاه شوی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۰

بس کز تو دوم در به در و کوی به کویتاریک شدم چون شب و باریک چو موی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۱

مجروحان را دوا و مرهم تو دهیمحرومان را ملک مسلم تو دهی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۸۳

ما سپر انداختیم گر تو کمان می کشیگو دل ما خوش مباش گر تو بدین دلخوشی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۲

انصاف بده اوحد اگر مرد رهیتا کی باشی حریص را همچو رهی