گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

عشق تو چراغ دل هر خام نگردد

شمارهٔ ۲۰۶

صیدی است خیالت که به کس رام نگردد

عطار نیشابوری

بیا که قبله ما گوشه خرابات است

غزل شمارهٔ ۴۳

بیار باده که عاشق نه مرد طامات است

اسیر شهرستانی

غمش از دل الهی کم نگردد

شمارهٔ ۲۰۷

ز ملک پادشاهی کم نگردد

اسیر شهرستانی

ز لعلت شور بلبل تازه گردد

شمارهٔ ۲۰۸

ز بویت گل بلند آوازه گردد

اسیر شهرستانی

ز تاب روی تو اشکم گلاب می گردد

شمارهٔ ۲۰۹

نظاره ام عرق آفتاب می گردد

اسیر شهرستانی

وطنم بی تو سفر می گردد

شمارهٔ ۲۱۰

طاقتم زیر و زبر می گردد

اسیر شهرستانی

اگر آهی کشم افشاگر صد راز می گردد

شمارهٔ ۲۱۱

اگر مژگان زنم بر هم پر پرواز می گردد

اسیر شهرستانی

دلی کز بی خودی گرم سراغ عشق می گردد

شمارهٔ ۲۱۲

به گرد شهر و کو بر کف چراغ عشق می گردد

اسیر شهرستانی

دلی به خاک ره انتظار می بندد

شمارهٔ ۲۱۳

ز گرد خویش چمن را نگار می بندد

اسیر شهرستانی

نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد

شمارهٔ ۲۱۴

غنچه صد برگ عیش از سایه صهبا بخندد

اسیر شهرستانی

فلک بر کاردانی های اهل هوش می خندد

شمارهٔ ۲۱۵

قضا چون در نبرد آید به جوشن پوش می خندد

اسیر شهرستانی

یار با ما سر وفا دارد

شمارهٔ ۲۱۶

نگهش رنگ آشنا دارد

عطار نیشابوری

ندای غیب به جان تو می رسد پیوست

غزل شمارهٔ ۴۴

که پای در نه و کوتاه کن ز دنیی دست

اسیر شهرستانی

عیشم از دولت بیدار اثرها دارد

شمارهٔ ۲۱۷

شبم از گردش پیمانه سحرها دارد

اسیر شهرستانی

در صف زنده دلان عزت دیگر دارد

شمارهٔ ۲۱۸

هر که چون شیشه دعای قدح از بر دارد

اسیر شهرستانی

بر قصد طره سنبل چو زلفش تاب بر دارد

شمارهٔ ۲۱۹

درآید آفتاب از پا چو سر از خواب بر دارد

اسیر شهرستانی

لب از تبسم و چشم از ادا خبر دارد

شمارهٔ ۲۲۰

کسی نگفت که دل از کجا خبر دارد

اسیر شهرستانی

گرد جولان تو را گل به جبین بر دارد

شمارهٔ ۲۲۱

هر چه بارد ز هوا ابر زمین بر دارد

اسیر شهرستانی

اگر امروز دل در سینه پرواز دگر دارد

شمارهٔ ۲۲۲

پری دیده است این دیوانه انداز دگر دارد

اسیر شهرستانی

دردی که می کشد جان منت به خویش دارد

شمارهٔ ۲۲۳

نامی که می برد دل مصحف به پیش دارد

اسیر شهرستانی

دلم به لاله و گل بی رخت جدل دارد

شمارهٔ ۲۲۴

بهار داغم از این عیش بیمحل دارد

اسیر شهرستانی

سیرگل زیر پیرهن دارد

شمارهٔ ۲۲۵

جان آیینه در بدن دارد

اسیر شهرستانی

سرشته ایم به دل درد را گلاب ندارد

شمارهٔ ۲۲۶

نوشته ایم به خون نامه را جواب ندارد

عطار نیشابوری

لعل گلرنگت شکربار آمدست

غزل شمارهٔ ۴۵

قسم من زان گل همه خار آمدست