شمارهٔ ۲۰۱
دل دارمه یکی دارنه تنه هوایی چش دارمه یکی دایم به اندوه هٰایی ته واستره خون شونه مه دیده هایی ته واستره مه سینه ره تش درآیی آتشه منه سینه گتن نشایی او وینه تنه لو که تش ره میرایی ت...
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
دل دارمه یکی دارنه تنه هوایی چش دارمه یکی دایم به اندوه هٰایی ته واستره خون شونه مه دیده هایی ته واستره مه سینه ره تش درآیی آتشه منه سینه گتن نشایی او وینه تنه لو که تش ره میرایی ت...
واجب الوجود علم الاسمامه کنت کنزا گره ره من بوشٰامه خمیر شده کردهی آب چهل صبامه ارزون مفروش در گرونبهامه
گتمه که دمی دوست ره نوینم جایی همون دم منه جان و مه دل درآیی ته ندین مه تن رشته بیه وایی شادباش تو که من دارمه اندی جفایی ترسمه جوونی اجل مه سر آیی دینگنن به خاک ته عشق مره گرد آیی...
امیر گنه گشت کردمه تموم کوه ره گشت بکردمه تموم فیروزکوه ره خوب جایه دماوند و زیستن ضروره امل خشه که کنه بهشت بوره
یکی مسته چش دیمه امروز چون آسی دندون صدف دیم سرخه گل قد چه آسی گتمه چه نوم دارنی نکن دمیسی گته چله وار نوم دارمه کیجای آقاسی اشون دیشو همه شو دیده منه نجواسی دکتمه غم خونه و بویمه ...
محمد ره خدا چنه جوون بساته قرآن ره ونه ورد زبون بساته جنت ره برای امتون بساته ستاره به نقش آسمون بساته
کمال علی تاج بخش حاتم طی تا ته پشت پاره بوسه کاووس کی زال و رستم و سام نیرم بیجن کی دوست غاشیه کش بونن ته اسب پی یا شب عزیز نواش به این زودی طی دیدار مبارک بوینم پیاپی اندی مدعا دا...
دماوند کوه سامون لاریجونه پله به پله لنگر آسمونه شیر خدا شه دلدل سواره شونه خور بپرسین کار مردم امت چی بونه
دوست گله ولگ سر بوارسته بو شی بورین شیشه ره که پربوو تشین می زرجومه ره دوست دکرده مره خونی همین من و دوست بوییم و شیشه ی می عرق بزو سٰاقی بخرد شیشه ی می دیم سرخه گله ولگه که بویه د...
دل ره گمه که غم نخر چاره نیه ته غم خردن روز ره کناره نیه کدوم شهره که عاشق ناره نیه کدوم دله که تیر خرنه پاره نیه
سام نیرم زال و رستم کونه گودرز کی بورین شیشه ره که پربوو تشین می فرامرز کو و سهراب کو و اسب وی برزو کو همه شون بوردنه پیاپی ایدوست برو تو با یکی شیشه ی می تو می بخری من ایشم تی چیر...
اول بسم الله گمه نوم اسم خداره صلوات رسمه محمد صلی الله ره حسن و حسین فاطمه ی بزاره عجب نورپاک داشته وشون دتاره
ها نپرسنی حال ره مه دیر بسوتی دونی درد مهر دکاشت ای غم اندوتی دل با تو هزار غم خرنه سهل بییتی بیو تی پنهون نکردی قول به رقیب بیوتی هٰا دونستیمی که قول درو گوتی گرون بخری دوست ره ار...
بونه بوردمه غریبی غریبی چنده زیینه من ساله ویمٰارمه کس منه سرننه چار دور دیوار خاک منه سرینه شکر به خدا کمه خدا کریمه
نرگس دیمه سرمست و مه جا قرین بی چاچی دیمه تیر غمزه ره به کین بی لعل حقه ره دیمه در سیمین بی شاه حوش ره دیمه که رو به چین بی افعی دیمه گرد گله باغ پرچین بی زنگی دیمه صد حلقه ی چین ب...
صد ساله که من در این دنی دییمه صد سال دیگر پیش ملا نیشبیمه الف و جیم نکته ره وارسیمه چوب پرده ره من امروز بدیمه
کرد خیمه بزو اوی چش مه حبابی دل سوجنه مه اینه ور بو کبابی ویله ور اینه شربت به لوزن آیی من کیمه جفاکش به دل ته خرابی بوین که به چش آخر نمونس آبی مه جون و بدن کار کنه شه ثوابی بیجن ...
امیر گنه دست فلک دٰاد و بی داد چمنه ونه پٰادره سون فولٰاد گٰاهی بند ترک نشین گهی بند تٰاد یٰا شٰاه خرٰاسون برس امه فریٰاد
امیر گنه عاشقمه کجینه داره من عاشق اون یار مه کجی نداره هر یارکه شه یارجه کجی نداره شه جان ره قربون کمه کجی نداره اونوخت که سر ره تاشیمه تیره داره چی دونستمه کج به چل رو نداره
شکر خنده شه لعل لوی عقیق جدٰا کرد وٰاکرده در گنج و دوش قبٰا قوٰا کرد سی خدنگ تیرره نرگس سروٰا کرد کٰافرو مسلمون تن و جٰان قضٰا کرد بسی فتنه دوستت تٰازه نرگس وٰا کرد مژگون لٰاله آسٰ...
امیر گنه لمالم بدیمه لٰارره سی خیمه و خرگاه دیمه سبزه زارره به سیر و گشت همه دشتی شکاره شه سر ره پایین دینگو نوینه ماره یکی نیه مه دل دنیه چهاره یکی به دماوند و یکی به لاره یکی به ...
طوبیٰ قده مه دوست و عقیقه لویه سو آل خوره دیم مونگ چهارده شویه د تا مسته آهو گله باغ به خویه اونته چشه که مه کشتن ور سییویه ته لو و دهون جای ظلمات اویه هر کس که تنه عشق نرسیه کویه ...
ککی گنه من فرزند آدمیمه منی آدمی بیمه دنی دییمه اون دار که بلندتر بیه سرنیشبیمه انه بسر و سمه که کور ککی بییمه
اون ترکه کیجا که وی سرای امایی لعل بدخشون و در پربهایی بدیمه درد عشقره که هرجا آیی او نمونه مه پراوچشمون دتایی د کمن بدیمه انداته به بالی قد سوره بالا داشته هلا کیجایی چین حلقه ره ...