شمارهٔ ۵۰
بدیمه یکی تازه جوون بروبس کمون برفه جادو دچش آهوی مس تو پنجاه هزاری ای جوون روبس کی بونه تنی میره ورزی به می دس دی شیمه پری شیمه امروبروپس مشک و عنبر بو بی دیم ره می هدیوس هر چن پر...
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
بدیمه یکی تازه جوون بروبس کمون برفه جادو دچش آهوی مس تو پنجاه هزاری ای جوون روبس کی بونه تنی میره ورزی به می دس دی شیمه پری شیمه امروبروپس مشک و عنبر بو بی دیم ره می هدیوس هر چن پر...
من بمرده روز لاش ره منه صحرا کش انگیس دکن مه زبون ره پیکفا کش ذره ذره تو منه گوشت ره تفاکش نکن سرزنش بیمه تنه جفا کش
دوس ره شیر ناز دیمه چشم کنار مس ادی شیر نردیمه تخت سر هووس به مهد اندرون دیمه چه سورپییون خس د پنج و چاهار دل ره بدامه شه دس خش وینه دوست هر چش کنار شس پنجاه وینه چاچی برفه ره هدیو...
نما شونه سر ویشه بیییه خاموش مسته بلبل ناله نیمونه مه گوش نامرد فلک حلقه دکرده مه گوش ونه بمردن بوردن چهار کس دوش
بهل تا بنالم بیدرد سه دل دس چنون بنالم که ناله بلبل مس گرفتار یک جامه یکی گل دس گل به دل بلا بییه بلا گل دس اگر که دنی مال و ملک مه نمونس شکر کمه که سر به تن مه بمونس مه مسکین تن غ...
سییو شبه ره موننه موندنه ته د تا چش کل مازرون ارزنه ته لوی خش ماهی نیمه که دوم دکفم کنار کش زینگال نیمه که منقل بسوزه آتش
شین شادبومه اوندم که درآیی مه دوس شه هر دوره زلف ره پهایی مه دوس سی چو خدنگ تیرره بسایی مه دوس مه کشتن ور به سره آیی مه دوس ص صورت خوبی بیآرایی مه دوس بماه چهارده بنمایی مه دوس شه ...
چلو خشه که هر دم دییره وارش وسا خشه که هر دم دوویه گالش آمل خشه که خو و سرین و بالش شونی خشه واش مسه چشون هارش
قلندر صفت دوسمه شه تن ره پوس مجمه در به در گمه حق الله دوس اگر که منه حال ره بدونی مه دوس دباله منه سرین دو آجه مه پوس پرستش کنی دیر و زنار و ناقوس بهتر که گروه خرقه پوش سٰالوس مره...
مه تک دکته امشو دییره وارش تاریک بوویه چیره نوینه مه چش من چنگه مالی بورم دوست متکا پشت دوست گله دیم ره من هدم د تا خش
گاهی مسه گه بی هوش گٰهی منٰاهوش هردم توبه ی حق به دل مه کنی جوش هلی و پشمالی دشندی بناگوش ته نخجیرمه شه کمن درآورمه دوش مطلوب وینه که سخونره هٰاکنی گوش دا قصه ی مجنون بنوو فراموش ه...
امیر گنه ای گوهر منه پری وش ارمون دارمه ته لوره دچینم شه خش ته خنجر بدستی و خجیره مهوش من جان ره نثار کمه برو منه کش
امرو دل بری آواز بییامو مه گوش بی بنگ و شراب دردم بویمه بی هوش ته شربت لوره هرکی هٰاکنی نوش مجی خضرآسٰا و مرگ بوه فراموش اون محال که ته غم بییه مه هم آغوش مه ناله به عرش شییه ملایک...
بساته تره اونطور که وسه صانع هاکرده به ته تن همه چیز ره جامع امیر گنه هر کس که بوونه قانع اسباب دنی وره نبونه مانع
کی گت بو که ورف سرکلن آتش وش درایین زنگی و دیین آتش ره خش من حیرون ته چیرمه بالا سوره وش نٰاورف او بونه و ناکه میرنه آتش دل سنگه منیاوچییهدارنه مه چش دل اویه منی چیور نمیرنه آتش ای...
امیر گنه ای دون زبون طامع جز نوم خدا نشونه گوش سامع هر کس به صفات حق بیییه\ قانع نور حق ونه دل ره هکرده لامع
حیاته تنه نوم و نباته ته خش ویهاره تنه دیم و پییزه ته کش ته دیم نقره ی پاکه طلای بیغش ماهیمه تنه دوم دکتمه کنارکش من بمرده روز تخت ره شنه سراکش شه معجر ره کفن سر تا پا کش دگاردن کف...
امروز نوور گل ره بدیمه ته باغ شه مسکین دل سر دچیمه سی داغ من بلبل صفت نالمه ته گله باغ ته فرقت جه داغ به دل دارمه سر داغ
ادی دکته تنه شیین بیچارش ادی دکته مه دل ره زار و نالش اشری اسری که مه چش کلنه سون وارش تو شونی کره کنی منه اسپارش چی بو چیوا بمرد بوم شوی وصال تنه کش چی بو چیوا ندیووم روز فراق ره ...
واه کاکل مشکین به گرد عذارکت چون من کشته پشته هر پلی هزارکت سیم پله ره گربزه پیچ و تارکت دوم نظر عشق به ته لو طرارکت
امیر گنه حوری روش ماه تایون بتونی نهل عشق بورهبه پایون چن حرف حقیقت نقل دارمه یارون نیارمه گتن سر حق دارمه یارون دندون در و لو چه طبق دارمه یارون اون پل صراط ترس حق دارمه یارون
امیر گنه دوست ور به چش هٰا کنم جٰا خٰار مژه ترسمه درد آوره پٰا نٰالمه شو و روز ای خورچیره ته وٰا وٰاستیری تنه بوکه من آوره وٰا هٰا خنسته مه دوست بور دمه دل ره جٰا مروٰاری جدٰا کرده...
امیر گنه آرٰام دل دیده ی نور شٰایستویه ته خدمت ره هور کنه هور خلق خش و نٰازک بدنی چیره حور سیمین ذقن و کوک مجن دیده ی نور تنه ندیین اندی که دٰارمه آزور روز محشر مرده کنه نٰاله ی صو...
اول گمه با قادر افسونه ی عشق بساته گل عاشق آدم بهونه ی عشق فکر و فهم و ادراک و فرزونه ی عشق بسٰات ته عنصر خاک ره نشونه ی عشق ده عقل و موالید سه گونه ی عشق شعله زنه آتش به درونه ی ع...