شمارهٔ ۸۷
عشق اون عشقه که رسوا مجی به عالم دایم دچش گوشه بخاسنه نم مثال مجنون غم به صحرا کنی کم به غیر شه دوست با دیگری کنی رم
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریاضالعارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخالعجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمهافسانهای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردمنهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
عشق اون عشقه که رسوا مجی به عالم دایم دچش گوشه بخاسنه نم مثال مجنون غم به صحرا کنی کم به غیر شه دوست با دیگری کنی رم
رام بوییه آهو که مه جٰا کرده رم رم خرده آهوره چون بییره آدم اگر که فلک یاری کنه یکی دم ازخم کمن دوست ره بیورم شه چم تا که سخن آدم بشنؤیه آدم نبٰادٰا مره شه نظر هٰا کنی کم تا که قطر...
حموم شونی دوست مره هم بو بییارم تاس و تشت و نارنج به سر دست دارم کمن ره گلوشورنی من شه چش مٰالم شاید کوره چش سو بکنه به عٰالم
ای بوره سوار چم بزویی منه چم بسون آهو رم بکردی مجه رم اندم حالپرسون که نیشت بویم راه دم دراون راه سر دوست ره بیورم شه چم کی بو بوینم غم به دل مه بوه کم دوست ندیین دیده نمونس مه نم ...
عهد بکردمه بی تو نرگس نکارم اونجه که نرگس بکارن کار ندارم ونوشه نچینم گل ره بو نکنم دست بهشته یارره من رجو نکنم
الهی فلک سو نکنی به عٰالم وله چل به ته چم نگرده یکی دم سی سال و نه سو بلن بوه منه چم فلک برسه گرد بزنه یکی دم سی سٰال دییمه سی سال ایی دوونم سازه دست هاییت من دشت و کوه ره روبم نصی...
مشکی به ته دوش کلا بزویه چی سخت یا زنگی به گل افتو هپاته رخت امیر گنه طالع که من دارمه این وخت نلنه فلک دوس گنه ورکشی رخت
چی وا چی بو بمرد بوم ته عشق ورمن ای هو بتومه دیین شه مرگ نتومه بی تو جان دونه که چی جان بکنیمه بی تو دیده دونه چی خین بشنیمه بی تو حق دونه که رسوای دنیمه بی تو القصه که این عالم دن...
ای شه بخت سرهشندییه دیبا را تن مر آزارنه مه ویله بوره تا بالا گل ولگ ره به تنه تن هادیم جا بسرهنه تن ره مه خور و مونگ والا ته خش خسنی ناز و سرین شه لا خو نییه مره ای خوره چیره ته و...
امیر گنه مه خاطر اونوخت بوه جم ته مشکین کمن ره شه گردن دپیچم دایم شاد مجی هرگز نوو تره غم فلک بگرده گوی گردون به ته چم ته دشمن ذلیل بوویه دویه به عالم ته دولت افزون بوویه نوویه هچی...
سرخه گل بوارسه خونکار به ته دیم لوره در بوارسه جنافه ره سیم چشم پشت ره با قلم دگاردنی جیم نییه دل سییو یی پیشه گردن سیم ندومه تنه تن زر بساتن یا سیم یا کردبون سواد زر تنه تره دیم ک...
تویی تذروو کوک و شهبٰازو کوتر زبرجدو المٰاس و فیروزه و زر تویی خوبون مصرو بتٰان آزر چه حور چه پری نوم ته کمینه ی در ته دست مبٰارک کنه خیبر در ته نوم مبٰارک زنه سکه ی زر ته نور مبٰا...
قسم خرمه مه جٰان و دل مه دلٰا رٰا به اون قادر فرد بهدون دانا به اون دوکون و قوس محراب عینٰا به اون چشمه ی زمزم آب احیٰا به لوح محفوظ ارنی تقدیر نییوٰا شکل دوجهون صورت پذیرنییوٰا اگ...
عهد بکردمه ته لو شه بن گوم نیرم عهد بکردمه ته نوم ره زبون نیرم نییم به سر راه تنه دامون نیرم بمیرم شه واسر و تنه نوم نیرم
الهی تره فرخنده فال بوینم دایم من تره بخت و اقبال بوینم تره صد و بیست نوروز سال بوینم سرخه گل پیون دیم ره ته آل بوینم الهی تنه دشمن ره لٰال بوینم بد گوره تنه من پایمال بوینم بدخواه...
دل که با وصال خو بکرد بو اندی توم کی بونه تنه فرقت بییره آروم هچی مسلمون ها نکفه عشق دوم آتش زنی هر کس که در بییه ته دوم
من سوته چچی ره چن زنی به تارم انه زنی که من کلهین بوٰارم اگر تو بکت یار دیگر من دارم گبر و ارمنی بویم خدایی نارم دکتمه غم خونه یاد آمو جانانم در بورده همون غم که دل بی لمالم کمون ا...
تو شاه مرتضایی مرتضانه ته نوم انشالا بگرده ونه نوم به ته کوم ای رستم رخش ره بگاردنه به ته کوم هزار دشمن سر به فدای ته نوم
شاه سرحد هند و ختا و چین بوم شاه ترکستون روم و فرنگ زمین بوم شاه گله باغ ارم گلچین بوم سکندر صفت شاه همه زمین بوم گر شیرمردی افراسیاب چین بوم گر دونشمندی افلاتون حکیم بوم به دست رس...
من ته ور عالم درد و واک بچینم ته مقبوله چش بورده عقل و دینم ته وصف و ثنا گمه هر جا نشینم نفرین هکن تو بکت یاری گزینم
واخ که دل ره کارها کرده یار پیغوم آه که تو ندایی بنده ی دل کوم آخ که نختمه دوست کش یکی شوم واخ که گذر باز در بورده ای مه دوم شه دل ره کوتر کردمه رسیمه ته دوم تا دونه بچینه دکفه تنه...
امیر گنه عاشقمه ته از زر و سیم شه جان ره فدا کمه ته با زر و سیم من عاشق اومه که دچی به شه دیم اونخال که خشه دیم دارمه وسه ته دیم
گتی که تنه یارمه همیشک ته بوم تنه دشمن در نهلم یکی گوم دمی دوست نیی و دشمن بی اندی توم آخر هدایی مه دشمن دل کوم نرسمه بمیرم کس نییره مه نوم یک لحظه اتا دقیقه به خاک مه تن نییره آرو...
نماشونه سر ویشه بییه روشن امیر و گوهر بوردنه گو بدوشن شیرره بورن با هم بازار بروشن زربفت هییرن گوهر تن دپوشن