ناهید
سعدی شیرازی

در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

رباعی شمارهٔ ۵۶

سعدی، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

بربود دلم ز دست و در پای افکند

این دیدهٔ شوخ می‌برد دل به کمند

خواهی که به کس دل ندهی دیده ببند

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

گر دولت و بخت باشد و روزبهی

رباعی شمارهٔ ۱۴۶

در پای تو سر ببازم ای سرو سهی

رباعیات۲ بازدید

گر دشمن من به دوستی بگزینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

مسکین چه کند با تو به جز مسکینی؟

رباعیات۳ بازدید

ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

تا صورت حال دردمندان بینی

رباعیات

ای کودک لشکری که لشکر شکنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

تا کی دل ما چو قلب کافر شکنی؟

رباعیات

گر کام دل از زمانه تصویر کنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

بی‌فایده خود را ز غمان پیر کنی

رباعیات۱ بازدید

در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۱

این‌ست که دور از لب و دندان منی

رباعیات۱ بازدید
همهٔ شعرها