ناهید
سعدی شیرازی

منعم که به عیش می‌رود روز و شبش

رباعی شمارهٔ ۸۷

سعدی، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

منعم که به عیش می‌رود روز و شبش

نالیدن درویش نداند سببش

بس آب که می‌رود به جیحون و فرات

در بادیه تشنگان به جان در طلبش

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها