سعدی شیرازی

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

رباعی شمارهٔ ۱۱۰

سعدی، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

آسایش جان در قدمت می‌بینم

وآن وقت که غایبی همت می‌بینم

هر جا که نگه می‌کنمت می‌بینم

۲ بیت۱ بازدید

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

گر دولت و بخت باشد و روزبهی

رباعی شمارهٔ ۱۴۶

در پای تو سر ببازم ای سرو سهی

رباعیات۲ بازدید

گر دشمن من به دوستی بگزینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

مسکین چه کند با تو به جز مسکینی؟

رباعیات۳ بازدید

ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

تا صورت حال دردمندان بینی

ای کودک لشکری که لشکر شکنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

تا کی دل ما چو قلب کافر شکنی؟

گر کام دل از زمانه تصویر کنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

بی‌فایده خود را ز غمان پیر کنی

رباعیات۱ بازدید

در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۱

این‌ست که دور از لب و دندان منی

رباعیات۱ بازدید

همهٔ شعرها