ابن یمین فریومدی

من برکشم این پیرهن زهد ز سر

شمارهٔ ۳۶۲

ابن یمین، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

من برکشم این پیرهن زهد ز سر

پس در کشمت همچو قبا تنگ ببر

آیم چو کلاه بر سر اندر ره عشق

گر دست در ارم بمیانت چو کمر

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

ای بلبل گلشن فصاحت که توئی

شمارهٔ ۶۲۹

وی گوهر معدن صباحت که توئی

از آب حیات سبزه انگیخته‌ای

شمارهٔ ۶۲۸

تا گرد بنفشه بر سمن بیخته‌ای

ایدل اگر آشفته یک یار شدی

شمارهٔ ۶۲۷

فارغ ز دو و از سه و از چار شدی

آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی

شمارهٔ ۶۲۶

و آورد بمن از سمن و نسرین بوی

از درد دلم اگر خبر داشته‌ای

شمارهٔ ۶۲۵

زین به سوی حالم نظری داشته‌ای

آن نور که کونین بیاراست توئی

شمارهٔ ۶۲۴

و آنشمع که پروانه از و خاست توئی

همهٔ شعرها