داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعر

کتابخانهٔ من

کتابخانه‌ای برای داستان، دل‌نوشته، شعر و صدا؛ از سپیده تا شامگاه، هر روز چیزی تازه.

اندرویدنصب مستقیم

آیفونوب‌اپ

کاوش

داستان‌ها
کتاب‌های صوتی
دل‌نوشته
پادکست
موسیقی بی‌کلام
شعر
نویسندگان
کتاب‌های دیجیتال
فروشگاه کتاب
داستان‌های زنده
رویدادها
نیکوکاری

ناهید

دربارهٔ ما
همکاری با نویسندگان
وبلاگ
دریافت اپ
انتشارها

پشتیبانی

راهنما
پرسش‌های متداول
قوانین و مقررات
حریمِ خصوصی
تماس با ما
حذف حساب

© ۱۴۰۵ ناهید. همهٔ داستان‌ها از آنِ نویسندگان‌شان است.

خانه
داستان‌ها
جست‌وجو
کتابخانه
حساب

رباعی شمارهٔ ۱۳۷ از سعدی شیرازی — ناهید

خانه
شعر
سعدی شیرازی
سعدی
دیوان اشعار
رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۷

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳۷

سعدی، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی

سرمست هوی و پای‌بند هوسی

ترسم که به یاران عزیزت نرسی

کز دست و زبان خویشتن در قفسی

۲ بیت

س

دربارهٔ شاعر

سعدی شیرازی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجلّ» و حتی به‌طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً ب…

شعرهای سعدی شیرازی

از همین دفتر

رباعی شمارهٔ ۱۴۶

گر دولت و بخت باشد و روزبهیدر پای تو سر ببازم ای سرو سهی

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

گر دشمن من به دوستی بگزینیمسکین چه کند با تو به جز مسکینی؟

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

ای مایهٔ درمان نفسی ننشینیتا صورت حال دردمندان بینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

همهٔ شعرها

ای کودک لشکری که لشکر شکنیتا کی دل ما چو قلب کافر شکنی؟

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

گر کام دل از زمانه تصویر کنیبی‌فایده خود را ز غمان پیر کنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۱

در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنیاین‌ست که دور از لب و دندان منی