شمارهٔ ۴

شمارهٔ ۱۳

می‌رود از خویش دل چون دیده حیران می‌شودای خوش آن عاشق که محو روی جانان می‌شود

شمارهٔ ۱۲

ندهی گوش خود به فریادمیا به گوشَت نمی‌رسد دادم

شمارهٔ ۱۱

عمریست دلم از غم دوران گله داردآئینه ام از نقش پریشان گله دارد

شمارهٔ ۱۰