شمارهٔ ۱۱۶ - رباعی
اندازهٔ متن
گل گفت اگر دستگهی داشتمی
بگریختمی اگر رهی داشتمی
با بی گنهی مرا چنین میسوزند
ای وای به من گر گنهی داشتمی
۲ بیت
گل گفت اگر دستگهی داشتمی
بگریختمی اگر رهی داشتمی
با بی گنهی مرا چنین میسوزند
ای وای به من گر گنهی داشتمی
زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورددر ده که تراز عمر نو خواهم کرد