ناهید
حافظ شیرازی

گل را دیدم نشسته بر تخت شهی

شمارهٔ ۱۱۵ - رباعی

اشعار منتسب

اندازهٔ متن۲

گل را دیدم نشسته بر تخت شهی

گفتا بشنو راستی از مرد رهی

من طفلم و بی گنه مرا می‌سوزند

ای وای به تو که پیری و پر گنهی

۲ بیت

منبع: حمیدرضا محمدی

از همین دفتر

همهٔ شعرها