ناهید
حافظ شیرازی

کم گوی به جز مصلحت خویش مگوی

شمارهٔ ۱۱۷ - رباعی

اشعار منتسب

اندازهٔ متن۲

کم گوی به جز مصلحت خویش مگوی

چیزی که نپرسند تو خود پیش مگوی

گوشِ تو دو دادند و زبانِ تو یکی

یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی

۲ بیت

منبع: حمیدرضا محمدی

از همین دفتر

همهٔ شعرها