شمارهٔ ۱۱۷ - رباعی
اندازهٔ متن
کم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
چیزی که نپرسند تو خود پیش مگوی
گوشِ تو دو دادند و زبانِ تو یکی
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی
۲ بیت
کم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
چیزی که نپرسند تو خود پیش مگوی
گوشِ تو دو دادند و زبانِ تو یکی
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی
زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورددر ده که تراز عمر نو خواهم کرد