رباعی شمارهٔ ۱۶
اندازهٔ متن
دارم ز غم فراق یاری که مپرس
روز سیهی و شام تاری که مپرس
از دوری مهر دل فروزی است مرا
روزی که مگوی و روزگاری که مپرس
۲ بیت
دارم ز غم فراق یاری که مپرس
روز سیهی و شام تاری که مپرس
از دوری مهر دل فروزی است مرا
روزی که مگوی و روزگاری که مپرس
این ریخته خون من و صد همچو منیهر لحظه جدا ساختی جانی ز تنی