رباعی شمارهٔ ۱۱۵
اندازهٔ متن
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست
در بند توانگری و درویشی نیست
فارغ ز غم جهان و از خلق جهان
با خویشتنش بذره ای خویشی نیست
۲ بیت
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست
در بند توانگری و درویشی نیست
فارغ ز غم جهان و از خلق جهان
با خویشتنش بذره ای خویشی نیست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی