رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵
اندازهٔ متن
ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
احوال دلم بگوی اگر یابی روی
ور زانکه ترا ز دل نباشد دلجوی
زنهار مرا ندیدهای هیچ مگوی
۲ بیت
ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
احوال دلم بگوی اگر یابی روی
ور زانکه ترا ز دل نباشد دلجوی
زنهار مرا ندیدهای هیچ مگوی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی