شمارهٔ ۶۳
عطار، مختارنامه، باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
اندازهٔ متن
چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
هر گامم ازو ز صد جهان بیش آمد
دل رفت و درین بادیه تک زد عمری
خود بادیه او بود چو با خویش آمد
۲ بیت
عطار، مختارنامه، باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
هر گامم ازو ز صد جهان بیش آمد
دل رفت و درین بادیه تک زد عمری
خود بادیه او بود چو با خویش آمد
گاهی بیخود، بی سر و بی پا برویمگه بی همه اندر همه زیبا برویم