ناهید
عطار نیشابوری

دردا که غرور بود و بسیاری بود

شمارهٔ ۳۲

عطار، مختارنامه، باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

اندازهٔ متن۲

دردا که غرور بود و بسیاری بود

یک یک مویم بتی و زنّاری بود

پنداشته بودم که مرا کاری بود

چه کار و کدام کار پنداری بود

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها