خود را به محال خود دچار آیی تو
شمارهٔ ۱۵
عطار، مختارنامه، باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
اندازهٔ متن
خود را به محال خود دچار آیی تو
چون خاک رهی چه باد پیمایی تو
کم کاستی تو باشد ای بی حاصل
هرچیز که از خویش درافزایی تو
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف