ناهید
عطار نیشابوری

گر تن گویم عظیم سست افتادست

شمارهٔ ۶

عطار، مختارنامه، باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

اندازهٔ متن۲

گر تن گویم عظیم سست افتادست

ور دل گویم نه تن درست افتادست

این چندینی مصیبتم هر روزی

ازواقعهٔ شب نخست افتادست

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها