ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی

ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی

به هرچه خط سیاه می‌آوردی

دردا که به گِردِ خطّ تو خاک گرفت

خطّی که به گرد ماه می‌آوردی