ناهید
عطار نیشابوری

دردا که بر چون سمنت می‌ریزد

شمارهٔ ۳۳

عطار، مختارنامه، باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

اندازهٔ متن۲

دردا که بر چون سمنت می‌ریزد

زلف سیه پرشکنت می‌ریزد

ای سی و دو سالهٔ من آخر بنگر

کان سی و دو دُر از دهنت می‌ریزد

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها