آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی
شمارهٔ ۱۴
عطار، مختارنامه، باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
اندازهٔ متن
آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی
یک ذرّه ندید از همه عالم سودی
هر سودایی که بود بسیار بپخت
حاصل نامد زان همه سودا دودی
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف