چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
شمارهٔ ۱۱
عطار، مختارنامه، باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
اندازهٔ متن
چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
شق کرد قَصَب به دست بادِ سحری
شد تا به برِ گلابگر جامه دران
از شرم رخت در آتش افتاد و گری
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف