تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
شمارهٔ ۲۰
عطار، مختارنامه، باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
اندازهٔ متن
تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
در تاریکی چو زلفِ جانان گردم
گر زنگی شب، چو صبح، خندان گردد
من چون زنگی سپید دندان گردم
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف