ناهید
عطار نیشابوری

گر عیاری خشک و ترت سوختنی است

شمارهٔ ۵۶

عطار، مختارنامه، باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

اندازهٔ متن۲

گر عیاری خشک و ترت سوختنی است

ور طیاری بال و پرت سوختنی است

سر در ره عشق باز زیرا که چو شمع

تا خواهد بود یک سرت سوختنی است

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها