بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
شمارهٔ ۶۹
عطار، مختارنامه، باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
اندازهٔ متن
بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
در هر نفسی سوزِ دگر باید بُرد
عمری که بدو چو شمع امیدی نیست
هم بر سر پای می بسر باید بُرد
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف