شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
شمارهٔ ۷۰
عطار، مختارنامه، باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
اندازهٔ متن
شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
این خنده به سر بریدنش باری چیست
در عشق چو شمعِ مرده میباید زیست
پس در همه کس چو شمع روشن نگریست
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف