دفتر شعر

رباعیات از ابن یمین فریومدی

۶۲۹ شعر در این دفتر

هر شاه و گدا که رخ نماید برود

شمارهٔ ۳۳۷

هر نیک و بدی که پیشت آید برود

ز آوردن خلق سوی صحرای وجود

شمارهٔ ۳۳۸

گر عاشق و معشوق نبودی مقصود

رویت که ازو ماه خجل سار شود

شمارهٔ ۳۳۹

زلفت که در او باد گرفتار شود

هر کو ز طریقه ددی دور بود

شمارهٔ ۳۴۰

باید که همیشه از بدی دور بود

گر جان من اندر سر او خواهد شد

شمارهٔ ۳۴۱

سهلست که در وجه نکو خواهد شد

هر تن که خدای را بجانی ارزد

شمارهٔ ۳۴۲

باید که ترا نیز بنانی ارزد

هرچ آن هنر جمله بزرگان باشد

شمارهٔ ۳۴۳

و اسباب سیادت سترکان باشد

شبها دل من بسا که عیاری کرد

شمارهٔ ۳۴۴

در کوی هوس رندی و شطاری کرد

هر چند که عمرم نه بسامان گذرد

شمارهٔ ۳۴۵

سهلست که عاقبت بهر سان گذرد

هم سهم سعادت بهدف باز رسید

شمارهٔ ۳۴۶

هم لؤلؤ لالا بصدف باز رسید

هر چیز کزو هستی تو پیدا شد

شمارهٔ ۳۴۷

هم اوست که گه خامش و گه گویا شد

غریب اگر چه وزیر شه جهان باشد

شمارهٔ ۳۴۸

همیشه میل دلش سوی خانمان باشد

خواهی که خدا کار نکو با تو کند

شمارهٔ ۳۴۹

ارواح ملایک همه رو با تو کند

ای از گل تر روی تو آراسته تر

شمارهٔ ۳۵۰

وز سرو سهی قد تو پیراسته تر

ای گردنم از ساعد تو طوق پذیر

شمارهٔ ۳۵۱

بر دست من از زلف تو بادا زنجیر

آمد سخنم بلطف چون جانش دار

شمارهٔ ۳۵۲

ور خود همه کفرست چو ایمانش دار

از بس که رسید از رخ و از غمزه یار

شمارهٔ ۳۵۳

بر لاله و نرگس ستم ایام بهار

از حق بود انچ هست بر مومن و گبر

شمارهٔ ۳۵۴

روشن شود این نکته ترا نیز بصبر

ایدل غم نا آمده زنهار مخور

شمارهٔ ۳۵۵

وانغم که گذشت از تو هم زو بگذر

ای دل اگرت مال شد از دست بدر

شمارهٔ ۳۵۶

باکی نبود چو می‌رود عمر به سر

ای از فلکت سهم سعادت شده تیر

شمارهٔ ۳۵۷

وی از قلمت فایده ها یافته تیر

از خنده رعد و گریه ابر بهار

شمارهٔ ۳۵۸

وقتست جهانرا که شود چون رخ یار

ایساقی شکر لب طوطی گفتار

شمارهٔ ۳۵۹

گرمی نبود گرد ز شهدانه برار

انکس که لبت کرد بشنگرف نگار

شمارهٔ ۳۶۰

بر سطح مهت خطی نوشت از زنگار