دفتر شعر

رباعیات از جلال الدین محمد مولوی

۲۲۳۶ شعر در این دفتر

یکبار بمُردَم و مرا کس نَگِریست

رباعی شمارهٔ ۴۵۵

گر بار دگر زنده شوم دانم زیست

رباعیات

یک چَشمِ من از روز جدائی بگریست

رباعی شمارهٔ ۴۵۶

چَشمِ دگرم گفت: «چرا؟ گریه ز چیست؟!»

رباعیات

ای آنکه کنی کون و مکانرا محدث

رباعی شمارهٔ ۴۵۷

پاکی و منزهی ز نسیان و حدث

رباعیات

ما را چو ز عشق می‌شود راست مزاج

رباعی شمارهٔ ۴۵۸

عشق است طبیب ما و داروی علاج

رباعیات

اندر سر من نبود جز رای صلاح

رباعی شمارهٔ ۴۵۹

اندر شب و روز پاک جویای صلاح

رباعیات

آبی که از این دیده چو خون می‌ریزد

رباعی شمارهٔ ۴۶۰

خونست بیا ببین که چون می‌ریزد

رباعیات

آنان که محققان این درگاهند

رباعی شمارهٔ ۴۶۱

نزد دل اهل دل چو برگ کاهند

رباعیات

آن تازه تنی که در بلای تو بود

رباعی شمارهٔ ۴۶۲

آغشته به خون کربلای تو بود

رباعیات

آنجا بنشین که همنشین مردانند

رباعی شمارهٔ ۴۶۳

تا دود کدورت ترا بنشانند

رباعیات

آنجا که بهر سخن دل ما گردد

رباعی شمارهٔ ۴۶۴

من می‌دانم که زود رسوا گردد

رباعیات

آن خوبانی که فتنهٔ بتکده‌اند

رباعی شمارهٔ ۴۶۵

ما را به خرابات بتان ره زده‌اند

رباعیات

آن دشمنِ دوست‌روی دیدی که چه کرد

رباعی شمارهٔ ۴۶۶

یا هیچ به غور آن رسیدی که چه کرد

رباعیات

آن دل که به شاهد نهان درنگرد

رباعی شمارهٔ ۴۶۷

کی جانب ملکت جهان درنگرد

رباعیات

آندم که ز افلاک گهر ریز کند

رباعی شمارهٔ ۴۶۸

هر ذره بسوی اصل خود خیز کند

رباعیات

آن ذره که جز همدم خورشید نشد

رباعی شمارهٔ ۴۶۹

بر نقد زد و سخرهٔ امید نشد

رباعیات

آن راحت جان گرد دلم میگردد

رباعی شمارهٔ ۴۷۰

گرد دل و جان خجلم میگردد

رباعیات

آنرا که بضاعت قناعت باشد

رباعی شمارهٔ ۴۷۱

هرگونه که خورد و خفت و طاعت باشد

رباعیات۱ بازدید

آن را که به علم و عقل افراشته‌اند

رباعی شمارهٔ ۴۷۲

او را به حساب روزی انگاشته‌اند

رباعیات

آن را که خدای ناف بر عشق برید

رباعی شمارهٔ ۴۷۳

او داند ناله‌های عشاق شنید

رباعیات

آنرا که ز عشق دوست بیداد رسد

رباعی شمارهٔ ۴۷۴

از رحمت و فضل اوش امداد رسد

رباعیات

آن را منگر که ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ ۴۷۵

در عهد و وفا نگر که چون آید مرد

رباعیات

آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد

رباعی شمارهٔ ۴۷۶

از عشق تو می نایدم از عشقم یاد

رباعیات

آن روز که جان خرقهٔ قالب پوشید

رباعی شمارهٔ ۴۷۷

دریای عنایت از کرم میجوشید

رباعیات

آن روز که جانم ره کیوان گیرد

رباعی شمارهٔ ۴۷۸

اجزای تنم خاک پریشان گیرد

رباعیات