دفتر شعر
۲۲۳۶ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱
یا از دم عشق بلبلان می‌خندی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۲
کز لذت آن مست شود بی‌شرمی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۳
ابروی کمان و تیر مژگان داری
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۴
از روشنی روی بت من دوری
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۵
گرد فلک خویش خرامان گشتی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۶
وز ظاهر ما و باطن ما رفتی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۷
وین باز طلب شکار گیرد روزی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۸
در روی عروسان چمن حیرانی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹
وی آینهٔ جمال شاهی که توئی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۰
بگذار عمارتش بهر مجهولی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۱
من بندهٔ آن صبح که خندان برسی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۲
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۳
تا تو فتد ز آتش دلسوزی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴
برخیزد رستخیز چون برخیزی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۵
گوئی ز میان حسن برخاسته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۶
کز اول بامداد مست آمده‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۷
چون نعره زنم که از برم دور نه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۸
در باغ طرب سرو روان همه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۹
خود را ز جهان پاک پنداشته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۰
در ظلمت کفر شمع ایمان شده‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۱
این مجلس جانست چرا تن زده‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۲
تا کی سوزی که صد رهم سوخته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۳
در دفع کنون بهانه‌ای ساخته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۴
از پرتو آن کمال آموخته‌ای