دفتر شعر
۲۲۳۶ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۵
نیکوست که دل ز دوست برداشته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۶
وی عابد پیر بت‌پرستک شده‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۷
این نیست جهان جان که بگذاشته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۸
با هشیاران اگر نشستی مردی
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۹
چون گل باید که بی‌تکلف خندی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۰
محروم ز خدمت شده‌ای میدانی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۱
بیداری شبهای درازم بینی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۲
رو خانه ز ماه ساز اگر میسازی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۳
چون خر نخوری نبات و بر پشت کشی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۴
در عشق چو پخت جان تو سودائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۵
زنجیر سری، سیم‌بری رشک پری
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۶
در خانهٔ خود دام و دغل بافته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۷
چون برگ گل اندر شکرم داشته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۸
خندان بدو لب لعل گزان آمده‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۹
پیش آر موافقت گر اغیار نه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰
ور پست کنی مرا تو برداشته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۱
ور بی‌همه‌ای چو با منی با همه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۲
امروز چو زلف خود پس انداخته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳
شیرین‌تر از این ترش ندیدم شکری
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۴
ما را چه زیان تو در زیانی باشی
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۵
بر گل نظری فکندم از بی‌خبری
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۶
هم بد باشد سزای بدکرداری
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۷
پری باشی سقط چو بی ایشانی
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۸
در صحبت آن یار دلارام درآی