ناهید

دفتر شعر

رباعیات از جلال الدین محمد مولوی

۲۲۳۶ شعر در این دفتر

من بیرخ تو باده ندانم خوردن

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۱

بی‌دست تو من مهره ندانم بردن

رباعیات

من بینم آنرا که نمی‌بینم من

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۲

وز قند لبش نبات می‌چینم من

رباعیات

من کاغذهای مصر و بغداد ای جان

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۳

کردم پر ز آه و فریاد ای جان

رباعیات۲ بازدید

من عاشق عشق و عشق هم عاشق من

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۴

تن عاشق جان آمد و جان عاشق تن

رباعیات

من کی خندم تات نبینم خندان

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۵

جان بندهٔ آن خندهٔ بیکام و دهان

رباعیات

مردان تو در دایرهٔ کن فیکون

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۶

دل نقطهٔ وحدتست و از عرش فزون

رباعیات

نزدیک منی مرا مبین چون دوران

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۷

تو شهد نگر به صورت زنبوران

رباعیات

هر خانه که بی‌چراغ باشد ای جان

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۸

زندان بود آن نه باغ باشد ای جان

رباعیات

هر روز خوش است منزلی بسپردن

رباعی شمارهٔ ۱۵۱۹

چون آب روان و فارغ از افسردن

رباعیات

هر روز نو برآئی ای دلبر جان

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۰

سودای نوی درافکنی در سر جان

رباعیات

هر مطرب کو نیست ز دل دفتر خوان

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۱

آن مطرب را تو مطرب دفتر خوان

رباعیات

هشدار که می‌روند هر سو غولان

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۲

با دانه و دام در شکار گوران

رباعیات

هم خانه از آن اوست و هم جامه و نان

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۳

هم جسم از آن اوست همه دیده و جان

رباعیات

هم نور دل منی و هم راحت جان

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۴

هم فتنه برانگیزی و هم فتنه نشان

رباعیات

هنگام اجل چو جان بپردازد تن

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۵

مانند قبای کهنه اندازد تن

رباعیات

یا دلبر من باید و یا دل بر من

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۶

نی دل بر من باشد و نی دلبر من

رباعیات

یارب چه دلست این و چه خو دارد این

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۷

در جستن او چه جستجو دارد این

رباعیات

یا اوحد بالجمال یا جانمسن

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۸

از عهد من ای دوست مگر نادمسن

رباعیات

آن رهزن دل که پای‌کوبانم از او

رباعی شمارهٔ ۱۵۲۹

چون آینهٔ خیال خوبانم از او

رباعیات

آن شاه که هست عقل دیوانهٔ او

رباعی شمارهٔ ۱۵۳۰

وز عشق دلم شده است همخانهٔ او

رباعیات

آن شخص که رشک برد بر جامهٔ تو

رباعی شمارهٔ ۱۵۳۱

تا رشک برد بر لب خودکامهٔ تو

رباعیات

آن کس که همیشه دل پر از دردم از او

رباعی شمارهٔ ۱۵۳۲

با سینهٔ ریش و با رخ زردم از او

رباعیات

آن لاله رخی که با رخ زردم از او

رباعی شمارهٔ ۱۵۳۳

وان داروی دردی که همه دردم از او

رباعیات

از جان بشنیده‌ام نوای غم تو

رباعی شمارهٔ ۱۵۳۴

نی خود جانهاست ذره‌های غم تو

رباعیات